In Nederland hebben jullie de afgelopen weken heerlijk kunnen genieten van de winter. Enigszins jaloers heb ik gevolgd hoe heel Nederladn de schaatsen onderbond en hoe er werd geschaats op natuurijs. Graag had ik ook een tochtje gemaakt! Hier hebben we dat de afgelopen dagen weliswaar niet kunnen schaatsen maar we hebben wel genoten van de winter. Nadat het vorige week erg koud was (-12/-15 overdag), is het nu aangenamer met temperaturen rond het vriespunt. En afgelopen vrijdag viel er dan eindelijk sneeuw, tot groot genoegen van de kinderen. Vrijdag gingen ze voor het eerst weer alledrie naar school (het was een lange week..). Zodra ze in de bus stapten heb ik Esther gebeld. Esther is nieuw in Korea en haar dochters zitten sinds twee weken ook op de Britse school. Ik had erg de behoefte om iets leuks te gaan doen na drie dagen binnen zitten in "Ziekenhuis Toor".

De berg afrijden richting stad was wel even spannend. Het was erg glad en stapvoets reed ik naar beneden, hier en daar spinden mijn wielen een beetje maar ik wist de auto recht te houden. In de stad was het chaotisch, het sneeuwde stevig en de wegen waren alles behalve schoon. Ik heb mijn auto bij Esther geparkeerd en daarna zijn we lekker door de stad gaan wandelen, naar Namdeamun, de bloemenmarkt, daarna naar één van de paleizen. In de loop van de ochtend stopte het met sneeuwen en was het vooral heerlijk buiten in de sneeuw. Bij het paleis konden we mooie foto's nemen. Al met al was het een lekkere dag. 's Middags terug de berg op ging prima, in onze wijk glibberde het nog wel iets maar ook nu hield ik de boel weer goed recht. Maar misschien is een set winterbanden toch geen slecht idee...

's Middags vloog Arjan naar Jeju Island. Hij zou zaterdag met vrienden de vulkaan Hallasan beklimmen. Ik was dus 's avonds alleen met de kinderen en ik was nog steeds misselijk. Het virus heeft bij bij nooit echt doorgezet met als gevolg dat ik al dagen een beetje misselijk ben. Om half acht lagen de kinderen in bed en om 8 uur gingen de lichten uit in huize Toor-Houthuysen...

^{Perlei speelt in de tuin in de sneeuw}

Om acht uur de volgende ochtend gingen de lichten pas weer aan. Dát was een goede nacht. Helaas... nog steeds misselijk. En nee, ik ben niet zwanger! Zaterdagochtend stond in het teken van ballet voor de meisjes. Linde, Esthers dochter, ging voor het eerst met Perlei mee naar ballet. Dit tot groot genoegen van Perlei. Krijn en Myrthe doken samen de Kids Club in en hadden ook veel plezier samen.

Ondertussen had ik af en toe telefonisch contact met Arjan die aan het klimmen was. Het is een flinke wandeling, 4 uur klimmen, 4 uur dalen, in de sneeuw, met spikes onder zijn schoenen. En waar hij 's morgens nog monter klonk, klonk hij 's middags flink afgepeigerd. 'Categorie marathon lopen', was zijn commentaar. Na deze bewonderenswaadige prestatie zijn ze de spa in gedoken en 's avonds vlogen ze weer terug naar Seoul. Rond tien uur was hij thuis, moe maar zeer voldaan!

Vandaag ben ik met Perlei gaan skieën. Arjan had een rustdag. Zijn spierpijn valt overigens mee. Toch wel een goed getraind lichaam door al dat hardlopen. Het skieën van Perlei ging supergoed en op het einde van de ochtend moest ik flink doorskieën om haar bij te kunnen houden! Was ze vorig jaar nog angstig, nu ging ze vol zelfvertrouwen de berg af! Leuk hoor, zo'n ochtendje samen met je dochter op de piste. Wat mij betreft gaan we volgende week weer!